Zupełnie z innej beczki i Koci Dom Tymianka

Kilka dni temu widziałam pewną scenkę,

która bardzo zapadła mi w pamięć.

Teraz znalazłam powód, aby się nią z Wami podzielić.

Idąc do pracy, w samym centrum miasta,

zobaczyłam panią z siwym kokiem na głowie

i siatką zmarszczek na twarzy.

Szła obok kota 'w białych skarpetkach',

a może to on szedł obok niej, po chodniku.

Staruszka zatrzymała się przy barierce

otaczającej wielkie drzewo, 

wokół którego już dawno przestała rosnąć trawa.

Kot podniósł głowę, popatrzył na panią,

a potem wszedł za barierkę na piasek.

Jako że słabość mam do 'białych skarpetek',

zatrzymałam się na moście i podglądałam ich z góry.

Kot szybko zrobił, co zrobić zamierzał.

Posprzątał po sobie, zagrzebując piasek łapą, 

wrócił do pani, stanął obok niej z uniesioną głową,

a ona czule go pogłaskała.

Kiedy się prostowała, widać było grymas bólu na jej twarzy.

Potem odwrócili się tyłem do miejsca, w którym stałam

i powoli, małymi krokami zaczęli się oddalać,

w stronę domu, jak przypuszczam.

Ten kot ma wspaniałego, kochającego opiekuna,

jednak nie wszystkie koty mają takie szczęście.

Dlatego właśnie pewna Anka wpadła na pomysł,

aby założyć Kocią filię Domu Tymianka,

a Ori temu pomysłowi przyklasnęła.

Zajrzyjcie tu (klik!) proszę i jeżeli możecie, 

wesprzyjcie, bo każdy grosz się liczy,
Dzięki temu wsparciu można uratować wiele istnień
i dać im szansę na normalne życie,
a przecież każdy kot zasługuje na swojego człowieka:)