Sezonowo od A do M i zapiekanka ziemniaczana z kurkami

Gorąca kawa paruje, mieszając się z chłodem wrześniowego poranka.
Słońce leniwie przeciska się przez korony drzew.
W powietrzu unosi się nitka babiego lata.
Jarzębina ugina się pod ciężarem czerwonych korali.
W ogrodzie gasną kolory lata, a ziemia pachnie dojrzałością.
Grządki są gotowe na nadchodzący odpoczynek.
Mój świat zwalnia bieg, a wrzesień powoli pakuje walizki.

Naciągam na ramiona ciepły sweter.
Mięsiste koce rzucam niedbale na kanapę.
Przytulam kota, który zwinięty w kłębek ani drgnie.
W drewnianej misie układam jabłka zebrane na spacerze.
Kieszenie opróżniam z brązowych kasztanów.
W cieple bijącym od piekarnika podglądam złociste ziemniaki
komfortowo wtopione w aksamitny, śmietanowy sos.
Aromat czosnku, tymianku i leśnego runa wypełnia kuchnię.

Czysta, niespieszna rozkosz wczesnojesiennego dnia.

Zapiekanka ziemniaczana z kurkami

1 kg ziemniaków

250 g kurek

1 duża cebula

1-2 ząbki czosnku

200 ml śmietanki 30% lub mieszanki śmietanki i mleka

świeży tymianek

gałka muszkatołowa

masło

oliwa

pieprz

sól

Kurki dokładnie oczyścić. Cebulę pokroić w drobną kostkę. Czosnek posiekać.

Na dużej patelni rozgrzać łyżeczkę masła z odrobiną oliwy. 

Zeszklić cebulę i czosnek, dodać kurki i 1 gałązkę świeżego tymianku. 

Całość doprawić szczyptą pieprzu oraz soli i dusić grzyby, aż z patelni odparuje cały płyn.

Ziemniaki obrać i pokroić na mandolinie na bardzo cienki plasterki.

Naczynie do zapiekania wysmarować masłem. 

Na dnie ułożyć pierwszą warstwę ziemniaków tak, aby plasterki na siebie nachodziły. 

Każdą warstwę oprószyć pieprzem i solą.

Kiedy połowa ziemniaków będzie w naczyniu, wyłożyć na nie kurki.

Następnie układać warstwami pozostałe ziemniaki.

Śmietankę lub mieszankę śmietanki i mleka doprawić pieprzem, 

solą i solidną szczyptą gałki muszkatołowej.

Następnie zalać nią równomiernie ziemniaki.

Naczynie do zapiekania przykryć i wstawić do nagrzanego do 190-200 °C piekarnika i piec przez 50 minut. Po tym czasie naczynie odkryć i dopiekać przez kolejne 10 minut, aż wierzch się zrumieni.

Podawać gorące od razu po przygotowaniu.

Wrześniowe gotowanie na dwie kuchnie, a w roli głównej-ziemniak.

U mnie w duecie z grzybami.

A jaki pomysł na ziemniaki miała Amber?

Sprawdźcie sami i zajrzyjcie za jej Kuchenne Drzwi.

Sezonowo od A do M i malinowy deser chia

Wystarczył jeden tydzień w czterech ścianach,
by przegapić tyle drobnych cudów uciekającego lata.
Zamknięta w świecie suchych akapitów ustaw,
surowych przepisów i niezrozumiałych paragrafów,
z tęsknotą spoglądałam na mój mikroświat
oprawiony w ciasne okienne ramy.
Na zewnątrz sierpień nie czekał.
Żył własnym, niespiesznym rytmem.
Słońce łagodniało z każdym dniem
i rozlewało światło o cudownej barwie.
W ogrodzie zaczęły czerwienić się pomidory,
kwitnące zioła wabiły pracowite owady,
a tłuste pająki z imponującą precyzją tkały srebrzyste sieci.
Nareszcie przyszedł czas na układanie bukietów z nawłoci,
podziwianie jarzębinowych korali i zapełnianie spiżarni.
Lubię ten moment, kiedy lato trwa jeszcze,
ale już cicho ustępuje miejsca jesieni.
Uwielbiam tę porę za jej dojrzałość,
łagodność i wszystkie małe skarby,
którymi zamierzam się cieszyć,
zanim sierpień zamknie za sobą drzwi.

Malinowy deser chia

150 g malin

200 g jogurtu naturalnego

2 bardzo dojrzałe brzoskwinie około 150 g

laska wanilii

1 łyżeczka miodu lub więcej do smaku

6 łyżek nasion chia

do podania

maliny 

brzoskwinie

Maliny, brzoskwinie, jogurt i nasionka wanilii zmiksować w blenderze.

Można przetrzeć przez sito, żeby pozbyć się pestek malin.

Dosłodzić miodem, jeżeli to konieczne.

Dodać nasiona chia i dokładnie wymieszać.

Podzielić na porcje i włożyć na conajmniej godzinę do lodówki.

Podawać z malinami i/lub pokrojonymi w kawałki brzoskwiniami.

Zaczął się sezon na pyszne maliny.

Korzystajcie i zajrzyjcie po inspirację za Kuchenne Drzwi Amber.

Sezonowo od A do M i labneh w ziołowym anturażu

Za oknem mijają napęczniałe zielenią lasy.

Chmury jak wata cukrowa wiszą nisko

i rzucają cień na żółte pola rzepaku.

Współtowarzysze podróży zapatrzeni w telefony,

ignorują cudowny majowy krajobraz.

Wracam do domu.

Przed ogrodową furtką pokrzywa po pas.

Trawniki dookoła toną w kwiatach mniszka.

Ogród wita mnie kępami aromatycznych ziół.

Czas na pierwsze większe zbiory.

Lubczyk do słoików z solą na zimę.

Kwiaty szczypiorku do octu.

Melisa, cząber i tymianek do suszenia.

Oregano do sałatki...

Labneh z sałatką ze świeżego oregano

Labneh
naturalny, gęsty, tłusty jogurt

sól

Jogurt wymieszać ze sporą szczyptą soli, przełożyć na czystą, bawełnianą ściereczkę,
ciasno zawinąć i położyć na sicie ułożonym nad duża miską.
Włożyć do lodówki na 8-10 godzin.

Labneh można zastąpić ulubionym kremowym serkiem o naturalnym smaku.

Sałatka z oregano

2 szklanki młodych listków oregano

1-2 cebulki dymki

pół małego ząbka czosnku

1 łyżka soku z cytryny

pół łyżeczki miodowej musztardy

oliwa z oliwek 

sumak

sól

do podania 

chlebki pita 

oliwki 

marynowane ostre papryczki

Wymieszać 2 łyżki oliwy z oliwek, sok z cytryny, musztardę i tarty czosnek.

Białą i jasnozieloną część dymki pokroić na cienkie plasterki, 

wymieszać z listkami oregano i dresingiem.

Doprawić solą i dodać szczyptę sumaku.

Można też dodać więcej soku z cytryny, według uznania.

Labneh rozsmarować na półmisku, na wierzchu ułożyć sałatkę,

skropić dodatkową oliwą i posypać kolejną szczyptą sumaku.

Podawać od razu po przygotowaniu.

Zioła, zarówno te dzikie jak i ogrodowe, są teraz w znakomitej formie,

dlatego Amber i ja zachęcamy do ziołowego gotowania.

Sezonowo od A do M i tarta ze szparagami i kozim serem

Posadziłam przed oknem krzak bzu.

Teraz codziennie czekam na wybuch fioletu.

W koncie ogrodu rabarbar rozpycha się liśćmi.

Białe płatki kwiatów czereśni snują się po trawniku.

Żonkile wygrzewają się w południowym słońcu.

Nagą ziemię powoli zjada zieleń odżywających ziół.

Kucam, wdycham ich aromat, a w głowie układam sałatkę.

Na stole stawiam tyci wazonik z błękitem wiotkich niezapominajek.

Do kuchni zapraszam pierwszy bukiet zielonych szparagów.

Tarta ze szparagami i kozim serem

prostokątna forma o wymiarach 35 cm x 11 cm

ciasto

120 g białej maki orkiszowej

60 g masła

1 żółtko

sól

Składniki na ciasto zagnieść szybko, tak aby zbytnio nie ogrzać składników.
Można to zrobić używając malaksera.

Ciasto rozwałkować i wyłożyć nim formę.

Włożyć do lodówki na co najmniej 30 minut.

Przed włożeniem do piekarnika, dno ciasta nakłuć widelcem.

Piec w 180 st C przez 20-25 minut lub do momentu, aż się przyrumieni.

nadzienie

250 g szparagów

200 g jogurtu

70 g koziego twarożku lub fety

2 jajka

3 łyżki posiekanego szczypiorku

pieprz

sól

 

Szparagi pozbawić zdrewniałych końców

i gotować kilka minut w osolonym wrzątku, 

tak aby pozostały jędrne i sprężyste.

Jogurt wymieszać z twarożkiem lub fetą i jajkami.

Dodać szczypiorek i doprawić pieprzem oraz solą.

Na podpieczony spód wylać jogurt i ułożyć szparagi.

Piec w 180 st. C przez około 20 minut.

Sezon na szparagi uważam za otwarty!

Amber i ja zapraszamy na szparagową ucztę.